تبادل نظر

برگشتم: قبول کرد. اولین جمله‌ش این بود که «بالاخره یکی پرسید». هفته‌ای یه ساعت گذاشتیم و جلسه‌ی اول رو هم خودش زودتر شروع کرد.

انبار ما هم یکی رو داشت که فقط اون می‌دونست چی کجاست. بازنشسته شد و شش ماه طول کشید تا همه‌چیز رو پیدا کنیم.

از تجربه می‌گم: بهش نگید «یاد بده». بگید «کمکمون کن یه راهنما بنویسیم که اسم خودت روشه». وقتی ترس جاش رو به اعتبار بده، خیلی‌ها باز می‌شن.

تو آی‌تی یه سؤال ساده داریم: اگه این آدم فردا نیاد، چند روز طول می‌کشه کار راه بیفته؟ اگه جواب بیشتر از یه هفته‌ست، این ریسک سازمانه، نه خصلت اون آدم.

مقصر مدیره. آدم از ترس جایگزین شدن دانشش رو نگه می‌داره و این ترس رو خود سازمان ساخته.